Armata przeciwpancerna wz. 36 – polska wersja szwedzkiej armaty ppanc kal. 37 mm firmy Bofors.
Producent: Stowarzyszenie Mechaników Polskich z Ameryki (SPMzA) w Pruszkowie na licencji Boforsa (ok. 300 szt. zakupiono w Szwecji). WP posiadało 01.09.1939 ok. 1200 szt.
Doświadczenia z walk w 1939 r. pokazały, iż armata ta była bronią bardzo skuteczną. Niewielkie wymiary pozwalały na szybkie i łatwe ukrycie działka, zaś siła ognia była wystarczająca, by zniszczyć wszystkie typy czołgów biorących udział w agresji na Polskę. Armata ta mogła przebić pancerz grubości 40 mm z odległości 100 m. Jednak w 1939 r. większość niemieckich czołgów miały dużo cienszy pancerz (Panzer I, II i III - grubości 15 mm, a najcięższy z nich Panzer IV - 30 mm). Niska masa armaty powodowała, iż była ona niezwykle mobilna szczególnie kiedy wyposażono w nie oddziały kawaleryjskie, mogące przemieszczać armatę praktycznie w dowolnym terenie. Te zalety spowodowały, iż broń ta cieszyła się u żołnierzy polskich bardzo dobrą reputacją. Niestety rok 1939 był jednym z ostatnich, w których armata ta prezentowała dużą wartość bojową. Kolejne modele czołgów były coraz większe, coraz lepiej opancerzone i czas małokalibrowych działek przeciwpancernych biegł ku końcowi.