|
W roku 1938 inż. Sydney Camm opracował projekt nowego samolotu spełniającego coraz bardziej wygórowane wymagania szybkości i silnego uzbrojenia. Samolot wyglądem przypominał Hurricane'a, ponieważ miał bardzo zbliżoną do niego konstrukcję. Cały przód kadłuba zajmował silnik, za nim znajdowała się szczelna kabina pilota, w skrzydłach mieściły się zbiorniki paliwa i uzbrojenie strzeleckie: karabiny maszynowe lub działka. Silnik o nazwie Vulture zaproponowała firma Rolls-Royce. Prototyp z tym silnikiem nazwano HAWKER TORNADO (oznaczony P5219). Ponieważ nie osiągnął on założonych prędkości, a silnik Vulture nie zdołano wprowadzić do seryjnej produkcji, TORNADO pozostał w fazie prototypu.
Mimo to prototyp zmodyfikowano, usuwając zauważone w trakcie prób usterki, po czym zamontowano inny silnik Napier Sabre. Prototyp samolotu nazwano HAWKER TYPHOON (oznaczony P5212). Oblatany model wszedł do produkcji i wykonywany był w dwóch odmianach: TYPHOON F Mk. IA (w niewielkich ilościach) z uzbrojeniem złożonym z 12 karabinów maszynowych Colt ? Browning kal. 7,69 mm i TYPHOON F Mk. IB z 4 działkami kal. 20 mm.
Samolot HAWKER TYPHOON Mk. I był jednomiejscowym samolotem myśliwskim, dolnopłatem o konstrukcji półskorupowej, metalowej, z klasycznym podwoziem chowanym w locie, z trzypłatowym śmigłem metalowym (ostatnie serie miały śmigło czteropłatowe).
Po raz pierwszy w myśliwce TYPHOON wyposażono 56 Dywizjon (lipiec/wrzesień 1941 rok), były również na wyposażeniu dywizjonów RAF 609 i 266. Wykonywały one zadania przechwytujące i szturmowe. TYPHOON Mk. IA wprowadzono do walki w okresie pojawienia się niemieckich myśliwców FW-190, z którymi w powietrznych walkach były niezwykle skuteczne. Samoloty TYPHOON Mk. IB zastosowano po raz pierwszy podczas desantu pod Dieppe.
Na myśliwcach TYPHOON Mk. IB latali podczas II wojny światowej również Polacy. Dziesięciu naszych pilotów wykonywało na nich loty szturmowe w angielskich dywizjonach 195 i 274. Ponadto polscy piloci oblatywali TYPHOONY po remontach i rozprowadzali je drogą powietrzną do poszczególnych jednostek w Anglii i na kontynencie.
Dane techniczne:
Rozpiętość skrzydeł: 12,67 m
Długość: 9,73 m
Wysokość: 4,66 m
Masa całkowita (w locie): 5171 kg
Masa własna: 4445 kg
Zasięg: 982 km
Pułap: 10633 m
Zasięg max.: 1610 km
Długotrwałość lotu max.: 3,9 h
Czas wznoszenia na wysokość: 4570 m; 5,9 min.
Prędkość max.: 652 km/h (z silnikiem Sabre IIC - 663 km/h)
Napęd: 1 silnik rzędowy 24-cylindrowy Napier-Sabre IIA (moc 1604 kW), używano również odmian IIB (moc 1619 kW) oraz IIC (moc 1663 kW)
Uzbrojenie: 4 działka Hispano-Suiza kal. 20 mm (po 2 w każdym ze skrzydeł), 2 bomby po 454 kg lub 8 niekierowanych pocisków rakietowych 27,2 kg każdy, pod skrzydłami.
|
