Powstanie samolotu B-25 wiąże się ściśle z powstaniem NA-10, którego prototyp zbudowany w wytwórni North American w Inglewood odbył swój pierwszy lot w styczniu 1939 roku. Był to dwusilnikowy samolot szturmowo-bombowy, górnopłat z podwójnym usterzeniem kierunku. Następcą był samolot służący wyłącznie do celów doświadczalnych, mający oznaczenie B-25. Następcą był samolot służący wyłącznie do celów doświadczalnych, mający oznaczenie B-25. Pierwszym wariantem zdatnym do eksploatacji był B-25A, którego wyprodukowano 40 egz. Ilość samolotów opuszczających wytwórnię rosła bardzo szybko, wraz ze zmianami typów. Samolot B-25B (z wieżyczkami w części nosowej i górnej części kadłuba) wykonano w 119 egz. W ramach dostaw "Lend-Lease" 23 samoloty B-25B przekazano dla RAF i otrzymały one nazwę MITCHELL, na cześć gen. Williama Mitchella, słynnego w latach 20-tych lotnika, propagatora lotnictwa bombowego. Kolejne samoloty B-25C wyprodukowano w ilości 1619 egz., w wersji tej zastosowano inne silniki i zewnętrzne uchwyty bomb. Kolejne wersje B-25D - 2290 egz., B-25G z 75 mm działkiem czołowym - 405 egz., B-25H bez wieżyczki na grzbiecie kadłuba i ze zmienionym uzbrojeniem - 1000 egz. Do typowej sylwetki bombowca (bez działkai w "nosie") powrócono w wersji B-25J z uchwytami do ciężkich bomb - wyprodukowano go aż 4318 egz. Łącznie wyprodukowano 11 500 egz. samolotu North American B-25 MITCHELL, w tym 9816 egz. dla lotnictwa amerykańskiego i 823 egz. dla RAF. Samoloty B-25 MITCHELL były na uzbrojeniu wielu jednostek lotniczych państw sprzymierzonych, m.in. Australii, Brazylii, Chin, Francji, Holandii, Kanady, Wielkiej Brytanii, ZSRR. W polskim 305 dywizjonie bombowym B-25 MITCHELL Mk II służyły od końca sierpnia 1943 r. do 15 stycznia 1944 r. Większość B-25J operowało w południowej części Pacyfiku. Bombowce B-25 MITCHELL brały udział w słynnym rajdzie na Tokio przeprowadzonym w 1942 roku przez zespół ppłk. Doolittie'a.

                Samolot North American B-25 MITCHELL był wielomiejscowym, dwusilnikowym średnim samolotem bombowym, zbudowanym w układzie średniopłata z chowanym podwoziem, o konstrukcji całkowicie metalowej.

Dane techniczne:

Rozpiętość: 20,59 m

Długość: 16,14 m

Wysokość: 4,80 m

Powierzchnia nośna: 56,67 m²  

Zasięg: 2 170 km (z ładunkiem bomb)

Załoga: 5 osób (B-25J - 6 osób)

Prędkość max.: 490 km/h

Wznoszenie: 546 m/min

Pułap: 7 500 m

Masa: 8836 kg

Masa startowa: 13500 kg

Napęd: 2 silniki Wright Cyclone R-2600-13 o mocy 1251,2 kW każdy

Uzbrojenie: 4 karabiny maszynowe kal. 7,7 mm w skrzydłach; 2 ruchome karabiny maszynowe kal. 7,7 mm w grzbietowym i podkadłubowym stanowisku strzeleckim, ładunek bomb 900 kg (1400 kg max.)

Kolorystyka farb Humbrol: 33, 11, 155, 176, 60 lub 155, 118, 113, 157.