121 części plastikowych, 18 fototrawionych.

W latach 1933-1941 najliczniej produkowanym czołgiem w ZSRR był T-26. Produkowany w wielu odmianach z wieżyczkami podwójnymi, pojedynczymi o kształcie cylindrycznego walca, lub owalne o kształcie stożka, część jezdna i kadłub czołgu były bazą dla wielu modyfikacji. Były więc działa samobieżne i transportery. Jednak najbardziej skupiono się na zmianie uzbrojenia przystosowując je do owych wymagań pola walki. Wprowadzenie do zadań jednostek pancernych forsowanie umocnionych bunkrami linii obronnych przeciwnika zaowocowało dodaniem do uzbrojenia czołgu miotaczy płomieni. Ten rodzaj uzbrojenia wymuszał w czołgu na zagospodarowanie dodatkowych przestrzeni dla zbiorników z mieszanką zapalającą. Dlatego pierwsze takie konstrukcje posiadały tylko uzbrojenie z miotacza płomieni i karabinów maszynowych.